Biuro (sandbox) Dr_Blackpeace

Czujniki aparatury pomiarowej zakrzywienia i stabilizacji czasoprzestrzeni wraz z detekcją głównej centrali monitoringu rzeczywistości w Strefie Wykluczenia PL-0

Czyli chcesz powiedzieć, że TO jest Warsztat Wielkiego Konstruktora? TEGO Wielkiego Konstruktora?
Owszem, zgadza się. To był, jest i na zawsze będzie Warsztat, pracownia mojego wspaniałego stwórcy. Jednak jego dni świetności minęły już dawno. Podjąłem kroki, aby uporządkować to miejsce i przywrócić mu chociaż część dawnego blasku, jednakże jak widać… Jest to proces niezwykle długotrwały. Chociaż życie mnie nie goni.

Ten świat i to wszystko to efekt wojny? Mógłbyś nam opowiedzieć coś więcej? Nie ukrywam, że te informacje się bardzo przydadzą.
W zasadzie mogę wam pomóc. Przez lata zbieraliśmy materiały dokumentujące historię świata, aby nie przepadła w odmętach czasu. Potem ja podjąłem się trudu skomponowania dostatecznego zbioru wszelakich nośników mających wartość historyczną.
Jakich nośników?
Najlepszych, jakie mogą to ukazać. Czy jesteście zwolennikami kinematografii? Zatem zapraszam na seans!

Byli kiedyś ludźmi, takimi jak wy, jednak okropności, jakie przyniosła ze sobą wojna i wszechobecne chemikalia sprawiły, że zatracili niemal całkowicie swoje człowieczeństwo, stając się bezdusznymi, prymitywnymi stworami. Tak, moi drodzy, Pogorzelcy to tylko puste skorupy po osobach, jakimi byli dawniej, opętani przez szalej własnego umysłu podążają bez celu po tych pustkowiach, oczekując jedynie na swój ostatni dzień. Mężczyźni i kobiety, starzy i młodzi — śmierć nie wybiera, a oni są jej ucieleśnieniem.

Samochód zatrzymał się niepostrzeżenie w pobliżu zjazdu na boczną, ziemistą drogę. W zaroślach nieopodal widoczny był ruch.

Mężczyzna ostentacyjnie oblizywał się po wargach, aż ślina skapywała po brodzie. Nieco niżej ciemnowłosa kobieta ubrana w obcisłą spódniczkę i krzykliwe kozaki do kolan na niezbyt praktycznym obcasie intensywnie dokonywała aktu seksu oralnego. Mężczyzna jęknął na cały głos, po czym jego wyraz twarzy zmienił się na sugerujący zaspokojenie. Dziewczyna odsunęła się od sterczącego, pulsującego przyrodzenia pokrytego śliną i czerwoną szminką z brokatem, po czym splunęła w bok porcją białej, gęstej zawiesiny.
— Te kurwa, a dzieci w Afryce głodują! — krzyknął mężczyzna.
— Z połykiem dodatkowo płatne, reklamacji nie ma. — odpyskowała dziewczyna.
— Osz…
— Przepraszam państwa. — odezwał się nieznajomy, męski głos, należący do nienagannie ubranego mężczyzny, nonszalancko zbliżającego się do parki. — Sądzę, że nie przeszkadzam państwu w niczym ważnym. Ależ proszę nię nie peszyć, spokojnie, niech pan nie chowa tak szybko tej serdelki, bo widziałem dziewczyny z większym przyrodzeniem.
— Masz jakiś problem, cudaku? — zdenerwował się mężczyzna.
— Ależ bez zbędnych utarczek, po co te nerwy. Przyszedłem jedynie poinformować, iż otrzymał pan pracę.
— Pracę? Co za pracę, co ty pierdolisz?
— Prostą, łatwą i przyjemną. Będzie mógł pan sobie pozwolić na większe luksusy niż szybkie stosunki oralne z lokalnymi kurtyzanami. Z wyrazami szacunku, szanowna pani. — mężczyzna ukłonił się w stronę speszonej i zaskoczonej dziewczyny. — jedyne co pan musi zrobić, to podejść ze mną do tego oto samochodu celem dokończenia formalności. — wskazał na vana, który niepostrzeżenie podjechał w pobliże zgromadzenia. — Oczywiście szanowna pani również może skorzystać z oferty.
Dziewczyna nie odpowiedziała, mężczyzna stał jak wryty, nie do końca rozumiejąc sytuację.
— To jakiś podstęp, jesteś z psiarni? Spadaj, nigdzie nie idę, nie macie podstaw żeby mnie zgarnąć.
— Zakładam, że nie jestem funkcjonariuszem policji, jednak od razu wspomnę, że niewiele panu pomogą.
— Słucham?
— Panie Aleksandrze Walewski, zakładam że pana stan materialny nie poprawił się ostatnio? Mieszkanko zaraz trzeba oddać, bo nie ma jak opłacić? Rączki do pracy się nie kalą? A jak rodzinka, chyba nie jest pan zbytnio zaangażowany w kontakty familijne?
— Skąd ty to… Kim ty kurwa jesteś?
— Jestem twoim starym i wróciłem z mlekiem. Chłopaki, brać go.
Mężczyzna nawet nie zdążył wykonać kilku kroków, gdy sztywny zaorał nieogoloną gębą o glebę, przecinając sobie brodę o wystające szkło. Paralizator zadziałał błyskawicznie. Dwóch mężczyzn podbiegło do obezwładnionego, po czym jeden wykonał zastrzyk. Mężczyzna zwiotczał i został zaciągnięty byle jak do środka samochodu. Obserwująca to dziewczyna dopiero teraz zorientowała się, co się dzieje, po czym podjęła próbę ucieczki. Wielkie szpilki spowodowały, że również pocałowała Matkę Ziemię.
— Za dużo widziała.
Mężczyzna podszedł do próbującej wstać dziewczyny, po czym przygniótł jej butem pierś, aż krzykła z bólu.
— Szkoda, taka śliczna dziewczyna, a tak skończyła. Wróżę ci lepszą przyszłość, bo jesteś jeszcze młoda i zasługujesz naprawdę na lepsze życie, niż obiąganie gały byle jakim typom. — powiedział mężczyzna, po czym psiknął czymś prosto w twarz dziewczyny. Momentalnie straciła przytomność.
— Bierzcie ją. Odwieziemy ją na najbliższy przystanek. Przywiązaliście już go? To jedziemy.

Ostatnia edycja starego sandboxa: wersja strony: 1494, ostatnia edycja: 21 Jan 2017, 12:52

Na zawsze pozostanie w naszej pamięci

https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Possum_Park_Bunker_8a.jpeg

https://pl.wikipedia.org/wiki/Rura_Crookesa

https://en.wikipedia.org/wiki/Cockcroft%E2%80%93Walton_generator

https://www.flickr.com/photos/esparta/4111703709/ — przyda się

https://fr.wikipedia.org/wiki/Automate_m%C3%A9canique#/media/File:Complimentarius-face_Bremen-16th_century.jpg

https://search.creativecommons.org/photos/2ef7d3e8-2d1c-439c-b0f8-97fcf201a485

https://www.flickr.com/photos/34938397@N08/3423911009 garaż
https://pxhere.com/en/photo/1200364 cień

https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Mummy_UM-E_Smith.JPG

https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Chateau_Wood_Ypres_1917.jpg




https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/c/c9/ENIAC_Penn2.jpg

Identyfikator: 1303-PL-2Y

Kryptonim: "Brama"

Cel projektu: Stworzenie przejścia międzywymiarowego opartego o fizykę Prądu Dziwnego.

Podstawa teoretyczna projektu: Elementy indukcyjne zasilane przez SCP-PL-237 posiadają zdolność do lokalnego, punktowego destabilizowania rzeczywistości rzędu setnych części Huma. Zdolność ta jest wprost proporcjonalna do wartości indukcyjności danego elementu i może zostać wzmocniona przy odpowiednich parametrach zasilania.

Lokalizacja realizacji projektu: Techniczny Ośrodek PL-37.

Zastosowane obiekty anomalne:

  • SCP-PL-237 — Źródło zasilania.
  • SCP-PL-257 — Zapewnienie połączenia przejść dzięki sprzężeniu multiwersalnemu.
  • SCP-PL-293 — Odtworzenie technologii teleportacji międzywymiarowej dla zastosowania makroskopowego.

Wprowadzenie: Począwszy od pozyskania obiektu SCP-PL-293 nie rozumiano sposobu funkcjonowania instalacji odpowiadającej za zdolność pojazdu do teleportacji międzywymiarowej, do rzeczywistości Theta-Rho-14. Dopiero odkrycie SCP-PL-237 pozwoliło na kontynuację badań za sprawą zrozumienia podstaw wcześniej niejasnych aspektów technologii wykorzystanej przy wykorzystaniu anomalnej elektryczności do podróży multiwersalnych.

Pozyskanie obiektu SCP-PL-257 a następnie odkrycie jego przeznaczenia i sposobu prawidłowego obchodzenia się z urządzeniem pozwoliło na nieprzewidziane nawiązanie połączenia na zasadzie sprzężenia sygnałowego poprzez wymiar SCP-PL-257-1, gdzie owy sygnał przesyłany jest przy pomocy anomalnej fali elektromagnetycznej z pasma widzialnego. Sprzężenie jest stałe i nieprzerwane nawet przy pozbawieniu SCP-PL-257 zasilania.

Analiza dokumentacji pozyskanej wraz z SCP-PL-257 ukazuje sposób na wzmocnienie odbieranego przez urządzenie sygnału i przetworzenie go w modulowany sygnał elektryczny, który następnie może zostać wykorzystany w roli danych sterujących.

Wracając do aspektu SCP-PL-293, w instalacji odkryto komponenty podobne działaniem i oparte na podobnym mechanizmie co domniemane urządzenie wykorzystujące SCP-PL-257, jednakże w znacznie mniejszej skali i stopniu skomplikowania.

Biorąc pod uwagę powyższe wnioski, zgodnie z przewidywaniami teoretycznymi, wykorzystanie SCP-PL-257 połączonego z odpowiednio zaprojektowanym urządzeniem systemowym w roli jednostki sterowniczej instalacji indukcyjnej wielkiej mocy, zasilanej SCP-PL-237 o bardzo wysokim napięciu powinno pozwolić na odtworzenie efektu teleportacji SCP-PL-293 w sposób trwały, jako zjawisko lokalne ściśle uzależnione od skoncentrowania anomalnego pola elektromagnetycznego.

Streszczając, przewiduje się możliwość utworzenia przejścia międzywymiarowego prowadzącego do Theta-Rho-14, jednakże w bliżej nieokreśloną lokalizację dla której przewiduje się istnienie w niej urządzenia nadawczego podobnego do SCP-PL-257.


Dane techniczne

Podstawowe elementy instalacji:

  • 24 skoncentrowane cewki indukcyjne wysokiej mocy, wbudowane w pierścień elementu głównego i połączone w 8 pakietów po 3 sztuki.
  • Odpowiednie oprzyrządowanie elektryczne i energetyczne zapewniające poprawną pracę instalacji.
  • Komputer odbierający sygnał SCP-PL-257 i przetwarzający go na odpowiednie wartości namierzające oraz sterujący całością instalacji.
  • Komputer sterujący elementami nie pracującymi pod wpływem SCP-PL-237.

Przedsięwzięcia konieczne dla przeprowadzenia projektu:

  • Zbudowanie wydzielonego budynku przeznaczonego na prace montażowe, a następnie stałą lokalizację instalacji.
  • Stworzenie stacji energetycznej o mocy 23 [MW] wraz z przesyłową linią celem zapewnienia źródła zasilania instalacji. Wymagane jest skonstruowanie generatorów zdolnych do wytwarzania SCP-PL-237; napęd generatorów przewidziany jest na zastosowanie turbin parowych przyłączonych do niewielkich rozmiarów reaktora jądrowego zasilanego uranem wzbogaconym 238U.
  • Zaprojektowanie, skonstruowanie i zaprogramowanie jednostki sterowniczej instalacją. Ze względu na charakterystyczne właściwości SCP-PL-237 zdecydowano o budowie komputera opartego na lampach elektronowych.

Szacowany rozmiar instalacji: 570 [m2], wysokość głównego elementu 10 [m].

Zespół eksploracyjny wraz z wyposażeniem ustawia się przed przejściem.

1: Sprawdźcie jeszcze raz, czy wszystko mamy.

3: U mnie w porządku.

2: Tak samo. Swoją drogą, mam déjà vu jak patrzę na ten portal.

1: Będzie dobrze.

Kontrola: Oddział, macie pozwolenie na przejście.

1: Ruszamy. Trzymamy się razem.

3: Nie zginiemy?

1: Nie wiem.

Zespół wchodzi w powierzchnię załamania portalu. Kontakt zostaje przerwany


Widoczny błysk światła; obiektyw kamery dostosowuje ostrość. Obraz z kamery rozpoczął rejestrowanie w odcieniach szarości. Widoczni członkowie załogi i znajdująca się za nimi tafla przejścia, oświetlająca pobliskie obiekty.

2: Jesteśmy po drugiej stronie.

1: Jak u was, w porządku?

2: Wszystko gra.

3: Jest git.

Członkowie grupy eksploracyjnej rozglądają się po okolicy, odchodząc nieznacznie od przejścia. Otoczenie jest nieoświetlone, widoczne są słabe promienie światła prześwitujące przez otwory w sklepieniu i ścianach bardzo rozległego pomieszczenia.

1: To jakaś hala?

Członkowie grupy eksploracyjnej załączają znajdujące się na ich wyposażeniu latarki taktyczne, po czym dokonują analizy otoczenia. Obserwowalne są zardzewiałe, zrujnowane konstrukcje metalowe, zwisające licznie przewody elektryczne i popękane rury.

3: Wygląda jak opuszczona hala przemysłowa.

2: Tylko spójrz, jakie to wszystko ogromne. Ile tu żelastwa i kabli. Co niby tu produkowali?

1: Żelastwo i kable.

Członkowie grupy śmieją się

1: Nie ma tu żywej duszy, idziemy dalej.

Członkowie grupy eksploracyjnej oddalają się od przejścia w sposób umożliwiający objęcie jego struktury w całości przez kamerę. Widoczne są również liczne przewody biegnące od konstrukcji w głąb hali. Na szczycie obiektu znajduje się działająca lampa podobna do SCP-PL-257 usadowiona na smukłej konstrukcji.

3: Nieprawdopodobne. Wygląda niemal identycznie do tego, co zbudowali u nas.

Kamera rejestruje w oddali słabo widoczne punkty świetlne.

2: Chyba tam w oddali stoi nawet komputer.

1: Rzeczywiście. Czyli to stąd nadawany jest sygnał, który przez nas odebrano.

2: Dobrze, ale w takim razie kto go nadaje? Przecież to wszystko nie może być pozostawione samo sobie, działające pośrodku rozjebanego hangaru czy czegoś.

1: Cholera go wie. Zauważyliście, że przez dziury w suficie widać to charakterystyczne, rdzawe niebo?

3: Ah shit, here we go again.

2: Co masz na myśli?

3: Nie będę ukrywać mojej niechęci wobec tego miejsca. Chociaż w życiu nie spodziewałbym się zobaczyć tu… tego wszystkiego.

1: Chodźmy dalej. Uważajcie, aby nie uszkodzić kombinezonów na tych konstrukcjach. Powietrze w oka mgnieniu wykończy każdego z nas.

2: Tu zdecydowanie od dawna nikogo nie było. Jednak cała maszyneria wygląda na postawioną całkiem niedawno.

3: Widzicie w ogóle, gdzie biegną te kable?

2: Ni chuja. Nie ma jak przedostać się przez tamte zgliszcza.

Członkowie grupy ekspedycyjnej przemieszczają się powoli po okolicy, badając otoczenie.

3: Tu nic nie ma.

2: To czemu to tu stoi? pokazuje na konstrukcję Kto nadał ten sygnał, zbudował to wszystko i nas tu sprowadził?

1: Chyba mamy okazję się przekonać.

Dookoła zgliszcz rejestrowane są pojedyncze ruchy. Ze względu na niedostateczne oświetlenie szczegóły są niewyraźne.

1: Jednak coś tu jest. Bądźcie gotowi do odwrotu.

Ruchy są coraz częstsze, widoczne są pojedyncze obiekty wychodzące z pomiędzy zgliszcz.

3: Niedobrze…

Nieznany głos: Arrête, sales créatures!

2: Kto to powiedział?

1: Tam w cieniu ktoś jest.

Kamera rejestruje na pobliskim podwyższeniu humanoidalny, zacieniony kształt trzymający nieokreślony obiekt.

Nieznany głos: J'ai dit ne bouge pas! Parce que vos tissus vont s'évaporer!

3: Kto to jest? Rozumiecie coś z tego?

1: Tak. Nie ruszaj się, bo nas zestrzeli.

2: To co teraz?

1: Jesteśmy w szarej dupie.

Kształt humanoidalny wykonuje delikatne poruszenie, po czym opuszcza nieokreślony obiekt.

Nieznany głos: Język polski? Nie sięgam pamięcią, jak długo go nie słyszałem.

Postać powoli schodzi z konstrukcji, zbliżając się do członków grupy. Coraz dokładniejsze szczegóły ukazują, iż postać jest w rzeczywistości podniszczonym robotem humanoidalnym, wykonanym częściowo z metalu i tworzywa sztucznego.

3: Czy to robot?

2: Niesamowite.

Robot: Zbliża się, po czym chwilę obserwuje członków grupy. Wszystkie ruchy wykonuje niezwykle płynnie, porównywalnie do istoty ludzkiej. Nie należycie do tych paskudnych, godnych pożałowania istot. Dziwne. Kim zatem jesteście? W jaki sposób udało wam się przedostać przez przejście? Gdzie jest Brygadzista?

1: Powoli, bo nie rozumiem. Jakich istot? Kim jest Brygadzista? Dostaliśmy się tu… chwileczkę, nie. Rozumiem, że to Ty stoisz za tym? Pokazuje na portal. Przed chwilą celowałeś w nas tym czymś, stałeś się poliglotą, więc może ty nam odpowiedz, kim jesteś. I co to do diabła za miejsce?

Robot: Spokojnie, oszczędźmy sobie zbędnych emocji i frustracji. Jedyny powód, dla którego tu jesteście oznacza, że nasz plan zakończył się fiaskiem… spodziewałem się wizyty kogoś innego. Chwila przerwy Cóż, skoro nie mam wyboru w owej sytuacji… zwę się Racjonalizator, moje uszanowanie. Jestem osobiście pierwszym dziełem stworzonym przez geniusz niezwykle uzdolnionej osoby, jednego z największych wynalazców… minionej epoki. Znajdujecie się teraz w jego… dawnym azylu, pracowni i kuźni stworzenia. Witam was w Warsztacie Wielkiego Konstruktora.

2: O kurwa.

Koniec logu

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License