Dr Rake
ocena: 0+x

Obiekt #: SCP-1013

Klasa Obiektu: Keter

Specjalne Czynności Przechowawcze: Standardowe procedury bezpieczeństwa dla obiektów wizualnie-reaktywnych (ED-8) muszą być stosowane przez cały czas. Jakikolwiek personel wchodzący do przechowalni musi wcześniej przejrzeć ten dokument. Jakikolwiek personel wchodzący do przechowalni musi mieć na sobie opancerzony rodzaj kombinezonu haz-mat AR-68. Personel opuszczający pomieszczenie z uszkodzonym kombinezonem musi zostać poddany kwarantannie przez godzinę. Personel który został sparaliżowany podczas sprzątania/karmienia/cykli próbnych musi zostać niezwłocznie usunięty i przetransportowany pod opiekę medyczną do pięciu godzin po odzyskaniu.

SCP-1013 musi być karmiony raz dziennie, jednym małym ssakiem (królikiem, dużym szczurem, kotem lub psem). Karmienie może nastąpić tylko jeżeli przechowalnia nie jest uszkodzona. Zwapniałe pozostałości które nie są już spożywane należy usunąć poprzez spalenie.Podczas procesu usuwania należy przestrzegać protokołów haz-mat. obiekt testowy może zostać przeniesiony do przechowalni w celu karmienia tylko jeżeli nie można zachować standardowej praktyki żywieniowej. Personel poddający się efektom występującym przed karmieniem SCP-1013 należy usunąć. Wszystkie pozostałości należy usuwać w ciągu godziny od całkowitego zwapnienia.

Opis: SCP-1013 wydaje się być małym gadem o najwyraźniej, ptasiej głowie. Szeroki kołnierz rozciąga się od podstawy głowy i może rozszerzyć się poprzez kościste kolce promieniujące z kołnierza na karku. Ciało obiektu wydaje się być podobne do większości najczęściej występujących gadów, z wyjątkiem głowy i anormalnie długim ogonem. Gdy ciało ma zaledwie 60 centymetrów długości , ogon ma prawie 121 centymetrów i jest bardzo elastyczny. Zaobserwowano, że SCP-1013 używa swojego ogona w celu zdezorientowania większej zdobyczy. Głowa SCP-1013 jest charakterystyczna, na pierwszy rzut oka wygląda jak głowa samca Gallus gallus domesticus (Kura domowa). Jednakże, SCP-1013 nie posiada żadnych standardowych ptasich znaczników, oprócz powierzchownego podobieństwa. Dziób jest ząbkowany i wydaje się mieć bardzo prymitywne zęby przypominające igły. Są one używane tylko w spożywaniu pokarmu i nie są używane podczas polowania. Głowa nie posiada piór, ma za to powiększone podgardle.

SCP-1013 poluje poprzez wystawienie ofiary na działanie nieznanej formy radiacji, zmuszając ją do nawiązania kontaktu wzrokowego z SCP-1013. Obiekty zgłaszają nagły kłujący ból w większości głównych grup mięśniowych z całkowitym paraliżem w ciągu trzech sekund. Paraliż ten będzie trwał osiem minut , . Sparaliżowane obiekty są następnie gryzione, rozpoczynając proces zwapnienia. Prowadzone są badanie w tym zakresie, ponieważ nie wykryto żadnej formy jadu lub wirusa podczas ugryzienia, jednakże taki kontakt zainicjuje gwałtowną zmianę struktury komórkowej ugryzionego obiektu. Zewnętrzne tkanki skóry w ciągu kilku minut zaczną się szybko zwapniać, będą one bardzo gęste i nieelastyczne. Będzie się to rozprzestrzeniało od miejsca ugryzienia przez całe ciało, istota ludzka zostaje zwapniona w ciągu piętnastu minut. Obiekty odzyskane z połowicznego zwapnienia opisują uczucie jako "bardzo bolesne" z, "palącym odrętwieniem" w całkowicie zwapnionych obszarach. Zwapnienie to rozprzestrzenia się w przybliżeniu do trzech centymetrów w głąb ciała, pozostawiając większość wewnętrznych tkanek nienaruszonymi. Zwapnienie wydaje się nie oddziaływać na oczy, usta, nos czy innych ważniejszych błon śluzowych. Obecnie nie ma znanego sposobu na odwrócenie tego procesu.

SCP-1013 przebije się przez zewnętrzną warstwę utwardzonej tkanki i zacznie spożywać tkanki od wewnątrz, zagłębiając się głęboko w ciało. SCP-1013 ma nienasycony apetyt i spożyje prawie dwukrotność wagi swojego ciała podczas każdego karmienia. SCP-1013 spożywa tylko żyjącą tkankę i zignoruje martwe lub rozkładające się tkanki. Zaobserwowano że SCP-1013 używa naturalnych otworów (usta i oczy), jeśli są dostępne, i jest w stanie zmniejszyć rozmiar swojego ciała, aby dopasować się do małych otworów. Ofiara często ginei od utraty krwi lub masywnych uszkodzeń wewnętrznych zanim spożywanie dobiegnie końca, pozostawiając resztki tkanek do rozkładu wewnątrz zwapniałej tkanki. Tkanka ta powoli zapadnie się, powodując duże pękniecia. Odsłoni to mięśnie i tkanki wewnętrzne, które są często predefiniowane przez SCP-1013. SCP-1013 czasami będzie czekać na rozpoczęcie tego procesu przed spożyciem.


Dodatek:

Notatki z odzyskania:
SCP-1013 został pozyskany w Egipcie, w pobliż byłego obiektu █████████████ ███ ████ . Ze względu na tę bliskość i brak dodatkowego SCP-1013 w okolicy, jest możliwe to że SCP-1013 jest efektem inżynierii genetycznej. SCP-1013 uśmiercił kilka zwierząt i dwóch pasterzy, and had been observed on multiple occasions. Odzyskanie osiągnięto z tylko jedną śmiercią, agentem ███████ co świadczy o naszej początkowej wiedzy o procesie zwapniania. lokalne społeczności odrzuciły incydent bez ingerencji agentów.

Uwagi dotyczące zachowania:
SCP-1013 jest trochę podobny do pająka, paraliżuje i poddaje zwapnieniu ofiary nawet gdy nie jest głodny, przypuszczalnie by zachować je na później. Zaobserwowano to podczas incydentu naruszenia przechowalni 11-Hr (Patrz załączona dokumentacja), gdy SCP-1013 poddał zwapnieniu 20 członków personelu. SCP-1013 jest również bardzo agresywny i spróbuje ugryźć każdy obiekt, który dostanie się do przechowalni. Kołnierz szyjny jest niesamowitą adaptacją. Wznosi się nagle, z głośnym dźwiękiem i często zmusza ofiary by spojrzały prosto na SCP-1013.

SCP-1013 wydaje się mieć "zasięg" około 54 metrów swojego "gapienia się", and appears to need direct eye contact to work. SCP-1013 wydaje się być w stanie sparaliżować w danym momencie tylko jeden obiekt, ale jest w stanie "zaatakować" wiele obiektów w krótkim czasie.SCP-1013 wydaje się być odpornym na swoje spojrzenie, reagując z podstawową agresją na odbicia. SCP-1013 żywi się głównie , atakując zwierzęta takie jak ryby, ptaki czy insekty tylko gdy głoduje. SCP-1013 wykazuje preferencję dla tkanek miękkich, jedząc jako pierwsze oczy i język jeśli tylko jest to możliwe


// Notatki z reprodukcji[WYMAGANY 2 POZIOM UPOWAŻNIENIA]//

Wdrażanie testów nawyków żywieniowych SCP-1013 było częściowo udane. Powstały pytania dotyczące niedostatecznego karmienia wystawionego przez SCP-1013, które jest bardzo nieregularne dla gadów. It was initially theorized that the paralysis and calcification process were metabolically taxing to SCP-1013, requiring enormous amounts of food to fuel the process. It is now apparent that members of SCP-1013 are hermaphroditic, and appear to reproduce in a way similar to budding or basic cellular division.

SCP-1013 will ingest massive amounts of tissue, increasing its body mass rapidly. This mass will then begin to form cyst-like structures in the tail section, each of which contains a juvenile SCP-1013. The process by which this occurs is currently under investigation. After 48 hours, juvenile SCP-1013 will forcibly exit the parent body. Parent SCP-1013 will typically release spawn within calcified prey. Juvenile SCP-1013 exhibit no feeding preference, and will consume any biological material, living or dead. SCP-1013 do not engage in cannibalism, and will exit the calcified remains once food has been exhausted.

Juvenile SCP-1013 will seek out cool, dark places and begin rapid molting, doubling in size every six hours until reaching full adult size. New adult SCP-1013 will quickly establish territories, and begin the feeding/spawning cycle again. Juvenile SCP-1013 seek out areas such as ventilation shafts, plumbing, or discarded clothing/shoes in which to molt and grow. Disturbing a juvenile during this period will always provoke a sustained attack.

This sequence of behavior was discovered after a lock-down event in Site ██, resulting from [DATA EXPUNGED] failure. Recovery teams found the site to be infested with SCP-1013, with over one thousand individuals being reported and destroyed. Final sterilization took eight weeks, and resulted in multiple staff deaths. Research in to the control of the rampant reproductive cycle with the goal of eventual bio-weapon designation is ongoing.

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License