Matthew Nine - serwer służbowy
ocena: 0+x

Identyfikator podmiotu: SCP-PL-103

Klasa podmiotu: Euclid

Specjalne Czynności Przechowawcze: Ośrodki-103-A, -B i -C postępują zgodnie z Protokołem 103-Gamma-7, oraz z bezpośrednimi poleceniami Badacza Naczelnego, doktora Matthew N███'a. Każdy z obszarów Ośrodków zabezpieczony jest przez system wykrywania ruchu i podgląd z kamer termowizyjnych. Teren patrolowany jest przez personel bezpieczeństwa wyposażony w miotacze ognia oraz wyrzutnie sieci paraliżujących (typu taser). Protokół 103-Gamma-7 przewiduje obserwacje otoczonego przez Ośrodek obszaru, monitorowanie aktywności SCP-PL-103 i utrzymywanie populacji w Fazie Żywienia poprzez dostarczanie na obszary anomalii mięsa zwierzęcego, w ilościach opisanych odpowiednimi wzorcami znajdującymi się w dokumentacji Ośrodków. W razie wystąpienia Fazy Polowania bądź opuszczenia przez SCP-PL-103 zabezpieczonego obszaru (za wyjątkiem autoryzowanych eksperymentów), personel ma za zadanie w razie możliwości przejąć i zniszczyć wszystkie takie byty. W przypadku dopuszczenia do Fazy Rozrodu, populacja ma być zredukowana do poziomu ustalonego przez aktualne kierownictwo Ośrodka w porozumieniu z Badaczem Naczelnym. Każda przejęta tkanka należąca do SCP-PL-103, -1 lub -2 musi zostać spopielona, prochy należy rozsypać nad zabezpieczonym obszarem.
Od czasu wystąpienia Incydentu 103-Epsilon, do każdego z Ośrodków został przydzielony operator MFO Lambda-12.

4joxeo.jpg

Instancja SCP-PL-103 zabezpieczona podczas Incydentu 103-Alfa.

Opis: Sygnaturą SCP-PL-103 oznaczone są oddzielone od ciała palce kończyn górnych ludzi (osobników Homo sapiens), przejawiające anomalne właściwości i zachowania, ogólnie opisywane przez personel naukowy Fundacji jako "kolektywny organizm pasożytniczy". Osobniki SCP-PL-103 pojawiają się podczas Fazy Rozrodu (patrz Cykl Życiowy), bądź, w przypadku braku udanych polowań, podczas [ZREDAGOWANO] na obszarach oznaczonych jako SCP-PL-103-A. Nie jest wiadome w jaki sposób SCP-PL-103 [ZREDAGOWANO] tkankę w drugim przypadku.
Dokładny opis został podzielony na odpowiednie sekcje.

Pozyskanie: Agenci Fundacji natknęli się na SCP-PL-103 w roku 20██, podczas Incydentu 103-Alfa, kiedy to osobniki SCP-PL-103 zaatakowały miejscowość ████████, Zachodniopomorskie, Polska. Brak informacji o wcześniejszym występowaniu SCP-PL-103, a także późniejsze odkrycie mniej rozwiniętych koloni w pozostałych lokalizacjach sugeruje, że SCP-PL-103 miało swój początek właśnie roku 20██ na obszarze opuszczonego cmentarza w lesie niedaleko ████████. Powód pojawienia się zjawiska nie jest znany. Nowe informacje pojawiły się wraz z Incydentem 103-Epsilon. Zaangażowanym mieszkańcom podano odpowiednie środki amnezyjne, a teren cmentarza i całego lasu otoczono ustanowiono Ośrodkiem-103-A. Dwa kolejne miejsca występowania zostały zabezpieczone Ośrodkami-103-B i -C.

Budowa i Charakterystyka: Byty określane mianem SCP-PL-103 to ludzkie palce, wykazujące zachowania i właściwości anomalne. Palce te zdolne są do ruchu po podłożu (w sposób w jaki poruszają się robaki naziemne) oraz do lewitacji. Podczas lewitacji, z końca palca przeciwnego do paznokcia (jest to wystający fragment kości) emitowana jest czerwona poświata nieznanego pochodzenia, a same obiekty zaczynają emitować promieniowanie cieplne (tj osiągają temperaturę wyższą od otoczenia), co pozwala dostrzec je za pomocą termowizji. Przechwycone obiekty SCP-PL-103 natychmiast "zamierają", tracąc swoje właściwości i temperaturę, dopóki nie zostaną "wypuszczone na wolność". Obiekty zdają się wiedzieć, kiedy są badane aparaturą, a kiedy pozostawione w spokoju, co jest jednym z powodów sugerujących, że najprawdopodobniej posiadają świadomość roju (patrz Zachowanie i Cykl Życiowy). Po za anomalnym zachowaniem, badane podmioty niczym nie różnią się od normalnych martwych ludzkich palców.

Zachowanie: Obiekty SCP-PL-103 zachowują się jak elementy roju naziemnych insektów - ich skupiska znajdują się na obszarach zabezpieczonych Ośrodków, znajdujących się w odległości nie większej niż 50 km od najbliższych skupisk ludzkich. Rodzaj obszaru oraz umiejscowienie ma ścisły związek z zachowaniem SCP-PL-103. Przez większość czasu osobniki znajdują się pod ziemią, w miejscu degeneracji ciał "rodziców" (patrz Cykl Życiowy). Obiekty pojawiające się [ZREDAGOWANO] natychmiast przechodzą do Fazy Polowania, nie zaobserwowano ich w stanie bezczynnym lub konsumpcji. Oprócz tego, SCP-PL-103 pełzają między różnymi mogiłami, ruchem podobnym do ruchów gąsienic czy dżdżownic. Obiekty zdają się żerować na martwych ciałach "rodziców" oraz innych organizmów martwych które znajdą się w obszarze występowania, jednak nie zaobserwowano, by SCP-PL-103 próbowały polować na inne zwierzęta. Nie jest wiadome jak dokładnie działa mechanizm ich posilania się, gdyż nie posiadają ani otworu gębowego, ani układu pokarmowego, tkanka znika pod paznokciami przy samym kontakcie.
Niekiedy byty tworzą SCP-PL-103-1, składające się z 10 palców, ustawionych wzajemnie jak w dwóch rozłożonych dłoniach. SCP-PL-103-1 poruszają się znacznie szybciej, krocząc jak pajęczaki.
Podczas wejścia na obszar, podmioty przejawiają dwa zachowania. Jeżeli osoba która naruszyła ich przestrzeń nie stanowi dla nich zagrożenia, zostanie bezpośrednio zaatakowana przez rój SCP-PL-103 i SCP-PL-103-1, czego efektem będzie scenariusz taki jak w udanej Fazie Polowania. Jeżeli natomiast dany człowiek będzie w stanie obronić się przez obiektami, spróbują one ukryć się przed nim pod ziemią, uciec, lub ewentualnie przestaną się poruszać, jak w przypadku przejęcia. Pozwala to uzbrojonym pracownikom Fundacji na przemieszczanie się po obszarze i pobieranie próbek do badań.
Drugim zachowaniem SCP-PL-103 jest Cykl Życiowy, aktywujący się w przypadku zmalenia populacji obiektów (np. poprzez ingerencję Fundacji) bądź skończenia się zapasów martwej tkanki na obszarze.

Cykl Życiowy:

Polowanie
Pierwsza faza następuje, gdy SCP-PL-103 zabraknie pożywienia na obszarze występowania, lub gdy z powodu małej populacji, bądź całkowitego jej wytrzebienia (poniżej ██ sztuk), osobniki SCP-PL-103 [ZREDAGOWANO]. Zwiększenie populacji SCP-PL-103-1 zwiastuje zbliżanie się Fazy Polowania. Pozostałe, pojedyńcze osobniki również się łączą w miarę możliwości. SCP-PL-103-1 lewitując, potrafią rozwinąć prędkość do ██ km/h i osiągnąć pułap do █ metrów (największe zaobserwowane wartości), nie wydając przy tym żadnego dźwięku. Na tym etapie ich celem jest znalezienie nowego żywiciela. Nie jest wiadome w jaki sposób byty wykrywają ludzką obecność, ale obserwacje potwierdziły, ze kierują się zawsze do najbliższej, potencjalnej ofiary (testy wykazały, że unikają jednostek stanowiących dla nich zagrożenie, np. pracowników Fundacji wyposażonych w miotacze ognia). SCP-PL-103-1 wyczekuje odpowiedniego momentu do zaatakowania ofiary. Byty polują zarówno same, jak i w grupach, zawsze dobierając liczbę ofiar do liczebności "stada".
Atak następuje zwykle od strony pleców, jest gwałtowny i brutalny, SCP-PL-103-1 wczepia się w głowę ofiary, a od 2 do 4 palców stara się dostać do środka czaszki poprzez uszy, oczy lub nos. Ofiara atakowana z zaskoczenia zwykle nie ma czasu na reakcję i zostaje szybko uśmiercona poprzez mechaniczne uszkodzenie mózgu. Niekiedy jako skutek uboczny takiego działania następuje [USUNIĘTO]. Udany atak skutkuje powstaniem kontrolowanego przez SCP-PL-103 żywiciela, oznaczonego SCP-PL-103-2. Przejęcie SCP-PL-103-2 w dowolnym momencie po połączeniu skutkuje [ZREDAGOWANO] i pozostawieniem martwej ofiary.
Rozród
Przejęte osobniki SCP-PL-103-2 w anomalny sposób zdolne są po poruszania się. Ich ruch jest chaotyczny, ale stabilny na tyle, by obiekty były zdolne pokonywać proste przeszkody terenowe. SCP-PL-103-2 zawsze udają się w kierunku obszaru z którego początkowo wyruszył ich SCP-PL-103-1. SCP-PL-103-2 ignoruje pracowników Fundacji, o ile któryś nie stanie mu wyraźnie na przeszkodzie, wtedy ofiara siłą próbuje kontynuować wędrówkę. W przypadku zagrożenia SCP-PL-103, byty porzucą ofiarę i spróbują ucieczki. Po dojściu do obszaru, SCP-PL-103-2 za pomocą dłoni, oraz prostych narzędzi (kamieni, kawałków drewna) wykopuje sobie dół w podłożu, do którego się potem kładzie i zasypuje częściowo ziemią. Po tej czynności, pasożytniczy SCP-PL-103-1 odczepia się od ofiary, a wszystkie osobniki SCP-PL-103, biorące udział w polowaniu, wpełzają do martwego ciała przez usta. Po upływie około 20 minut przebijają się one przez brzuch, a palce ofiary odłączają się od ciała i stają się kolejnymi instancjami SCP-PL-103.
Żywienie
Po fazie rozrodu, następuje Faza Żywienia, podczas której SCP-PL-103 żerują na sprowadzonym ciele, aczkolwiek zaobserwowano przemieszczanie się osobników między ciałami. SCP-PL-103 będzie również żerować na dowolnej padlinie znajdującej się na obszarze, mimo iż osobniki same o nią nie zabiegają.
Uwagi
* SCP-PL-103 łączą się w SCP-PL-103-1 losowo, nie jest to zawsze jedna i ta sama grupa.
* Najdłużej zaobserwowana instancja SCP-PL-103 miała 9 tygodni, zanim przestała się poruszać i została skonsumowana przez inne instancje.
* Oprócz zorganizowanej współpracy, wyczuwania potencjalnych ofiar oraz rozpoznawania zagrożenia, osobniki SCP-PL-103 nie wykazują żadnych innych oznak inteligencji czy świadomości.

Dodatek SCP-PL-103-A
Obecnie Fundacja kontroluje następujące obszary SCP-PL-103-A:

  • Ośrodek-103-A, ████████, Zachodniopomorskie, opuszczony cmentarz, 13 pracowników badawczych i kontroli populacji, 3 ciała, 22 aktywne osobniki
  • Ośrodek-103-B, ██████, Pomorskie, podmokły teren bagnisty, 18 pracowników badawczych i kontroli populacji, 2 ciała, 18 aktywnych osobników. Dodatkowo miejsce oznaczone jako Ośrodek-103-B-1 - patrz Incydent 103-Epsilon.
  • Ośrodek-103-C, ██████████, Wielkopolskie, magazyn kompostu w opuszczonym Państwowym Gospodarstwie Rolnym, 9 pracowników badawczych i kontroli populacji, brak ciał, 9 aktywnych osobników
1scv20.jpg

Obszar chroniony przez Ośrodek-103-A.

W Ośrodku-103-A prowadzone są badania nad zjawiskiem pojawiania się SCP-PL-103 [ZREDAGOWANO]. [USUNIĘTO] przede wszystkim, jak przewidywać i spowalniać ten proces.
W Ośrodku-103-B prowadzone są badania nad zdolnością SCP-PL-103 do wykrywania człowieka i rozpoznawania zagrożenia. Wymuszana jest Faza Polowania przy odpowiednim wyposażeniu personelu i rozlokowaniu pracowników Klasy-D. Priorytetem jest ustalenie rzeczywistego poziomu inteligencji SCP-PL-103, gdyż podejrzewa się, że byty są na tyle sprytne, że wiedzą kiedy udawać brak inteligencji, może nawet świadomości zbiorowej.
W Ośrodku-103-C nie prowadzone są żadne badania, populacja utrzymywana jest na poziomu 9 osobników w Fazie Żywienia (dostarczanie mięsa).

Incydent 103-Epsilon

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License