Workbench

tOryginał: http://scpfoundation.ru/scp-1166-ru
Pomoc:
Atrybucja: > [*http://scpfoundation.ru/scp-1166-ru Oryginał] autorstwa [[*user theTBAPb]]
Tytuł: Ofiara Wojny


ocena: 0+x

Identyfikator podmiotu: SCP-1166-RU

Klasa podmiotu: Bezpieczne

Specjalne Czynności Przechowawcze: W celach zabezpieczenia obiektu należy umieścić go w pokoju o rozmiarach 3x3 metra, stylizowanym na podziemny schron przeciwatomowy wyższej klasy wytrzymałości (brak okien, półokrągłe sklepienie, wykończenie stalowymi rurkami, ściany z wysokiej gęstości żelazobetonu z masywnymi żebrami usztywniającymi, właz przeciw eksplozyjny itp.) Rzeczywista grubość i wytrzymałość tych konstrukcji nie ma znaczenia. W pomieszczeniu nie wymaga się dodatkowego umeblowania, za wyjątkiem kranu wodociągowego bądź pojemnika z wodą pitną. Monitoring wideo jest zgodny ze standardowym protokołem wobec mało-niebezpiecznych humanoidów SCP.

Ochrona pomieszczenia przechowawczego składa się z dwóch (2) pracowników ochrony, wyposażonych w pałki i kajdanki. Standardowe wyposażenie ochronne powinno być zamienione na sprzęt chroniący przed bronią białą. Broń palną (pistolety) musi być ukryta; jej ujawnienie i użycie możliwe jest tylko w przypadku wysokiego zagrożenia. W pozostałych przypadkach pojmanie i powstrzymanie agresywnych zachowań podmiotu powinno zachodzić jedynie przy użyciu siły. Eskortowanie obiektu poza przechowalnią i zapewnienie bezpieczeństwa eksperymentom dokonywane jest przez cztery (4), wyekwipowane tak samo jak strażnicy, drużyny.

Poza sytuacjami zaplanowanych i zatwierdzonych eksperymentów, należy unikać działań i sytuacji, które mogą wywoływać agresję obiektu:

  • Jasnych promieni światła;
  • Dźwięków podobnych do wystrzałów, wybuchów czy ulatniania się gazu z cysterny, jak również syren;
  • Aplikacji aerozoli czy urządzeń gazowych dowolnego przeznaczenia;

jak również występowaniu w jego polu widzenia:

  • aerozoli bez wyraźnego oznaczenia ich zawartości jako bezpieczne;
  • dowolnych urządzeń służących do pomiarów chemicznych, biologicznych czy radiacyjnych zagrożeń;
  • ludzi posiadających przy sobie broń na ostrą amunicję bądź przedmioty mogące być z tym kojarzone;
  • ludzi ubranych w uniformy, podobnych w stylu do wojskowych czy sił porządkowych.

Notatka: Powinno być uważane za skuteczną praktykę przez strażników transportowanie 1166 po Strefie ze szczelnym workiem na głowie, to bardzo wszystko upraszcza - dr ██████.

Chociaż może się wydawać, że obiekt nie rozumie ludzkiej mowy, to należy w jego otoczeniu unikać tematów dotyczących operacji wojskowych, operacji siłowych, ćwiczeń i treningów, uzbrojenia, wyposażenia, jak również szczegółów o jego zabezpieczeniu.

Obiekt ma zgodę na posiadanie przy sobie małej saperki.

Badania są możliwe dla personelu z poziomem upoważnienia 3. lub wyższym, po uzyskaniu zgody od odpowiedzialnego za obiekt dr. ██████.

Opis: SCP-1166 - humanoid o wzroście 182 cm, najwyraźniej młody mężczyzna. Obiekt ma wagę około 75-80 kg, całość waży 109 kg.

Ciało obiektu pokrywa kombinezon wojsk chemicznych, wzmocniony ciężką kamizelką, nakolannikami i nałokietnikami kuloodpornymi. Twarz zakryta jest przez maskę przeciwgazową z obrazem panoramicznym, przez którą nie można przejrzeć. Budowana tego ekwipunku jest zgodna z typowymi modelami współczesnej armii, ale nie odpowiada istniejącemu modelowi. Nietypowym rozwiązaniem jest umieszczenie pojemników filtrów przeciwgazowych na plecach połączonych z maską pofałdowanym wężem, jak również ich duża pojemność. W skład ekwipunku wchodzi także pojemnik na nadgarstku na saperkę i manierka o pojemności około jednego litra, łącząca się z maską poprzez tubkę do picia.

Wszystkie wyżej wymienione elementy ekwipunku stanowią nieodłączną cześć ciała obiektu: materiał jest przytwierdzony do jego skóry, łączenia oddzielnych elementów odzieży, klamer, zaworów, z wyjątkiem manierki, są opisywalne wizualnie, ale stale podłączone. Biopsja, endoskopia i operacje diagnostyczne wykazały, co następujące:

Nie ma wyraźniej granicy między tkaniną kombinezonu a skórą. Włókna tkanki łącznej i poszczególne komórki nabłonkowe kiełkują w materiał do znacznej grubości, czasami do samej powierzchni. Poszczególne części stroju są pokryte z zewnątrz pełnym naskórkiem. Jednocześnie poszczególne włókna syntetyczne tkanki przechodzą przez przestrzenie międzykomórkowe znacznie głębiej niż powierzchnia skóry. W niektórych miejscach leżą one w warstwie mięśniowej, kolejno splatając się między włóknami mięśniowymi.

Warstwa graniczna skóry ma mało wspólnego z nieuszkodzoną skórą, przypominając raczej ciągłą bliznę, której grubość leży w indywidualnej ogniskowej martwicy i mikroorganizmów. Obraz jest najbardziej podobny do okryć, które zostały zrekonstruowane po szerokich oparzeniach bądź uszkodzeń przy użyciu BŚT. Włókna tkanek powierzchniowych są częściowo zwęglone, co mogło mieć miejsce po krótkim wystawieniu na niezwykle silną lampę błyskową, jak również posiada ślady degradacji radiacyjnej i obrażeń wywołanych agresywny chemiczny środek.

Błona śluzowa górnych dróg oddechowych rozciąga się poza nie, pokrywając również niższą część przestrzeni podmaskowej i wewnętrzną przestrzeń zaworów, węża oddechowego i skrzynki filtracyjnej, aż do otworu wlotowego tego ostatniego, a także wykazuje oznaki przewlekłego ataku przez agresywne substancje.

Górna część przestrzeni podmaskowej (za szybą obserwacyjną) jest wyłożona żywą tkanką podobną do rogówki oka i wypełniona cieczą. Nieobecna jest oddzielna przednia komora oka, apertura źrenicy jest bezpośrednio wciągnięta w przestrzeń podmaskową.

Włókna keratynowe, które tworzą włosy i paznokcie, ułożone są zwykle w warstwę odpowiadającej skórze, ale stopniowo, poprzez długi łańcuch monomerów struktury pośredniej, zastępuje się syntetycznym materiałem odzieży i wreszcie organicznie splecioną ze sobą strukturą.

Szczegółowe badanie narządów wewnętrznych nie zostało przeprowadzone z powodu niepożądania głębokich inwazyjnych interwencji spowodowanych cechami zachowania pacjenta (patrz poniżej), a także z powodu wysokiej trudności we fluoroskopii z absorberami jego sprzętu pochłaniającymi promieniowanie.

Wszelkie uszkodzenia pokrywy obiektu uleczą się z czasem, tak jak regeneracja zwykłej skóry ludzkiej. W początkowym etapie blizny powstają bez istotnych różnic od stanu normalnego, później infiltrują się polimerowymi środkami wiążącymi i stopniowo zastępują formami półsyntetycznymi. Te ostatnie są zbliżone składem do włókien tkaniny kombinezonu, z wyjątkiem większej proporcji biologicznych komponentów ale nie zachowują prawidłowego rozmieszczenia włókien nieodłącznie związanych z wyrobami włókienniczymi. Z tego powodu w miejscu znaczącego uszkodzenia pozostają dobrze widoczne "blizny".

Ciężkie fragmenty ekwipunku (pancerne płyty, klamerki, guziki, oczka, pierścienie zaworowe itp.) mogą w przypadku obrażeń zrastać się podobnie do kości. W takim przypadku nowo powstają tkanka również ulega degeneracji kompozycji, podobnie do złożonej metaloceramiki z resztkami biologicznych włączeń. Istniejące ślady wskazują, ze w przeszłości często łączyły się one nierównomiernie, jak również jedynie częściowo przywracały oryginalny kształt (ze względu na nierównomierny wzrost) w miejscu zagięć i wgłębień.

Defekty wizjera maski odnawiają się dzięki przezroczystej tkance chrząstnej, która z czasem zastępowana jest przez złożony kompleks krzemianów.

Jedynymi fizjologicznymi potrzebami pacjenta są oddychanie i picie wody, w ilościach normalnych dla ludzi. Picie zawsze pochodzi z manierki, którą istota okresowo napełnia. jej objętość wewnętrzna jest podzielona na dwie części przez filtr membranowy, który najwyraźniej powinien pozwolić wypić obiektowi wodę o wysokim stopniu zanieczyszczenia.

Zdolność obiektu do przenoszenia, bez żadnych szkodliwych konsekwencji, silnego promieniowania radioaktywnego i najwyższego stężenia substancji trujących znacznie przekracza to, co można wytłumaczyć pewnymi właściwościami ochronnymi skafandra. Stopniowo, poprzez eksperymenty, osiągnięto następujące parametry:

  • promieniowanie neutronowe przez 10 min. Podana dawka wynosi 20 Sv;
  • promieniowanie gamma przez 15 min. Podana dawka wynosi 35 Sv;
  • sarin, inhalacja. Stężenie w powietrzu wynosi 0,075 mg / l, czas ekspozycji wynosi 2 godziny;
  • chlor, inhalacja. Mieszanina z tlenem, stężenie - 80% obj. (maksymalnie możliwe, 20% tlenu jest potrzebne do oddychania - Dr ██████), wystawienie - 8 godzin;
  • rycyna, 30% roztwór, 5 ml, dożylnie;
  • toksyna botulinowa typu D, 12% roztwór, 8 ml, dożylnie;
  • β-████in, 18 000 jednostek (36 średnośmiertelnych dawek), dootrzewnowo.

Jedyną zmianą w stanie pacjenta po tych eksperymentach był przewlekły kaszel (trwający do jednego dnia), którego wydzielina zawierała wszystkie zaabsorbowane przez organizm toksyny i nukleoidy; wydostawał się on poprzez zawór wydechowy maski gazowej. W taki sam sposób usuwane były wszystkie patogenne drobnoustroje. Efekt ten powoduje również, że na obiekt nieskuteczne są środki obezwładniające i amnezyjne.

Mimo to zachowanie obiektu przedstawia dużą ilość panicznego przerażenia, przede wszystkim wobec radio-chemiczno-biologicznym zagrożeniom. timestamp. Оно становится сравнительно спокойным только в случае пребывания в помещении, которое можно расценить как надёжное убежище от ОМП. В спокойном состоянии субъект большую часть времени проводит, сидя на полу и раскачиваясь вперёд-назад. На попытки общения с ним не реагирует. Если спокойное состояние длится больше нескольких суток, он начинает время от времени, без чёткой периодичности, засыпать на 3-4 часа.

Субъект, видимо, не имеет тактильной и болевой чувствительности, и во сне может быть беспрепятственно подвергнут медицинским исследованиям. Также именно во сне целесообразно извлекать его из камеры для экспериментов, поскольку в бодрствующем состоянии он непременно будет оказывать сопротивление.

Оказавшись вне надёжного убежища, субъект немедленно пытается либо найти таковое, либо максимально эффективно укрыться на месте, используя все доступные способы и средства. В помещении, например, он загораживает окна мебелью, устраивается под столом в наиболее дальнем углу. На улице разыскивает входы в подвалы, канализационные колодцы, а также различные предметы, которыми можно усилить их защитные свойства. Если ему не удастся таким путем создать относительно надёжного убежища, он будет снова и снова предпринимать попытки покинуть место, которое считает опасным. В одном из опытов он пытался покинуть помещение, в котором был заперт, непрерывно в течение 78 часов (до остановки опыта), многократно его изучая на предмет лазеек и в среднем каждые 4 минуты проверяя единственную дверь. Если же ему удастся добиться приемлемой степени защиты, он будет продолжать её усиливать, пока не исчерпает все возможности к этому, и только затем успокоится.

Наиболее показательным было поведение, продемонстрированное во время опытов на полигоне: обнаружив себя на открытой местности, субъект немедленно принялся за земляные работы, сооружая подземное убежище. Работая круглосуточно без перерывов, сначала он оборудовал открытую щель, затем развил её в перекрытую, далее - в блиндаж и, наконец, полноценное заглублённое убежище. Конструкция этих сооружений несла явные черты армейской полевой фортификации. Поскольку возможность наращивания защитной грунтовой толщи практически ничем не ограничена, он продолжал работу даже после того, как это вышло за рамки явной целесообразности, в общей сложности проведя за этим занятием 39 суток с перерывами только чтобы наполнить свою флягу (см. приложенный детальный отчёт).

Когда субъект был обнаружен впервые, он имел при себе малую пехотную лопату, как и прочее его снаряжение, ничем не примечательную, но не совпадающую ни с одним существующим образцом. У него имеется необъяснимая привязанность к данному инструменту: не обнаружив её на месте, он теряет спокойное состояние и начинает её разыскивать, раз за разом осматривая помещение, в котором находится. Ради этой цели он не станет ни отвлекаться от поиска/сооружения убежища, ни покидать имеющееся, но, не имея лопаты, так и не придёт в спокойное состояние, что создаёт большие неудобства. Эта привязанность не относится к конкретному экземпляру МПЛ: она с успехом может быть заменена любым из широкого спектра аналогичных изделий. Из нескольких предложенных МПЛ субъект всегда выбирает ту, которая была у него в последний раз, но при её отсутствии охотно принимает любую другую. Лопата, имевшаяся исходно при нём, была исследована и не продемонстрировала никаких особых свойств, однако примечательно наличие на лезвии следов [ДАННЫЕ УДАЛЕНЫ].

Поведение субъекта в отношении других людей обычно полностью индифферентное, однако тем внезапнее оказываются вспышки агрессии, имеющие место в случае посягательства на его безопасность (попытки вывести его из убежища или самое незначительное препятствование в работе по его оборудованию) и ряда провоцирующих действий, по-видимому, вызывающих у него ассоциации с ядерным нападением и применением химико-биологического оружия. Также субъект проявляет агрессию по отношению к людям, хотя бы отдалённо напоминающим представителей силовых ведомств: иногда он пытается от них спрятаться, но если видит, что обнаружен, без колебаний нападает первым. При нападении пытается при возможности завладеть оружием или использует в качестве такового любые подручные предметы, чаще всего - свою МПЛ, в обращении с которой демонстрирует опыт и мастерство, в частности, навык метнуть её точно в цель на расстоянии до 15 м.

Критерии, по которым люди определяются субъектом, как враждебные, расплывчаты; в первую очередь, это вооружение и униформа. Оружие и форма необычного вида могут ввести его в заблуждение, в то же время нападение может быть спровоцировано, например, туристическим рюкзаком камуфляжной раскраски. Интерпретация подобных спорных случаев варьирует от раза к разу: однократное благополучное использование отдельного предмета одежды не даёт гарантии, что тот же предмет не вызовет агрессии в последующем.

Снаряжение субъекта делает неэффективным использование против него травматических боеприпасов, электрошокеров, раздражающих газов и светошумовых гранат, поэтому наиболее действенным методом нейтрализации остаются силовые приёмы и применение наручников.

История приобретения: Субъект обнаружен ██.██.████ недалеко от ПГТ ███████ (███████ая обл.) во время поисков исчезнувшего тремя днями ранее А. ██████ва. Судя по всему, последний являлся т.н. "чёрным копателем"; разыскивая блиндажи времен ВОВ, он наткнулся на укрытие, сооружённое в лесистой местности SCP-1166, и был убит последним при попытке проникновения внутрь. Субъект первоначально был захвачен правоохранительными органами и быстро привлёк внимание внедрённого сотрудника Организации после распространения слухов о безуспешных попытках снять его шлем или перчатки для фотографирования и дактилоскопии. SCP-1166 был изъят из ИВС и заменён сотрудником класса D, снабжённым сходным обмундированием и получившим дозу амнезиака. В ходе дальнейшего следствия указанный сотрудник по понятным причинам не смог дать никаких объяснений случившемуся, был опознан, как беглый заключённый, признан виновным в убийстве, невменяемым, и направлен на принудительное лечение. Возвращён в Фонд посредством обычной процедуры набора сотрудников класса D.

Происхождение объекта: Ряд косвенных признаков указывает, что субъект SCP-1166 является объектом квазиреальности, созданной SCP-11471 в ходе последнего эксперимента по изучению его свойств (см. приложенный отчёт). Потеря SCP-1147 в процессе эксперимента привела к локальному проколу ткани реальности, через который произошла ограниченная имплантация квазиреальных объектов в пространство объективной действительности.

Исследовательской группой доктора Шпитального была проведена оценка вероятности туннельного эффекта, показавшая, в зависимости от предположения о начальном значении информационной напряжённости в районе прокола, что либо (нижняя оценка) даже единичная подобная имплантация была маловероятна, и SCP-1166, таким образом, является уникальным, либо (верхний предел) вместе с ним в наш мир могли попасть до ██ подобных или иных объектов; нет оснований полагать, что все из числа последних обладают аномальными свойствами. Поиск объектов и отслеживание сообщений продолжается.

Приложение 1:

Приложение 2:

Справка по SCP-1147 «Синтезатор альтернативной реальности»
Предоставлена по запросу доктора ██████ архивным управлением Зоны █.

Отчет о потере SCP-1147
Предоставлен в ответ на запрос доктора ██████.
Рассекречено специальным распоряжением О5-█ для персонального использования.

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License