Workbench

Oryginał: http://scpfoundation.ru/scp-1166-ru
Forum: http://scp-wiki.net.pl/forum/t-4308007/scp-1166-ru
Atrybucja: > [*http://scpfoundation.ru/scp-1166-ru Oryginał] autorstwa [[*user theTBAPb]]
Tytuł: Ofiara Wojny

Adnotacja Występujący w artykule zwrot t-i-m-e-s-t-a-m-p (bez myślników naturalnie) nie jest błędem czy zaginionym wyrazem: stosuję ten zwrot jako osobistą pomoc w nawigacji po artykule. Proszę o nieusuwanie go.


ocena: 0+x

Identyfikator podmiotu: SCP-1166-RU

Klasa podmiotu: Bezpieczne

Specjalne Czynności Przechowawcze: W celach zabezpieczenia obiektu należy umieścić go w pokoju o rozmiarach 3x3 metra, stylizowanym na podziemny schron przeciwatomowy wyższej klasy wytrzymałości (brak okien, półokrągłe sklepienie, wykończenie stalowymi rurkami, ściany z wysokiej gęstości żelazobetonu z masywnymi żebrami usztywniającymi, właz przeciw eksplozyjny itp.) Rzeczywista grubość i wytrzymałość tych konstrukcji nie ma znaczenia. W pomieszczeniu nie wymaga się dodatkowego umeblowania, za wyjątkiem kranu wodociągowego bądź pojemnika z wodą pitną. Monitoring wideo jest zgodny ze standardowym protokołem wobec mało-niebezpiecznych humanoidów SCP.

Ochrona pomieszczenia przechowawczego składa się z dwóch (2) pracowników ochrony wyposażonych w pałki i kajdanki. Standardowe wyposażenie ochronne powinno być zamienione na sprzęt chroniący przed bronią białą. Broń palna (pistolety) musi być ukryta; jej ujawnienie i użycie możliwe jest tylko w przypadku skrajnego zagrożenia. W pozostałych przypadkach pojmanie i powstrzymanie agresywnych zachowań podmiotu powinno zachodzić jedynie przy użyciu siły fizycznej. Eskortowanie obiektu poza przechowalnią i zapewnienie bezpieczeństwa eksperymentom dokonywane jest przez cztery (4), wyekwipowane tak samo jak strażnicy, drużyny.
timestamp
Poza sytuacjami zaplanowanych i zatwierdzonych eksperymentów, należy unikać działań i sytuacji, które mogą wywoływać agresję obiektu:

  • Jasnych promieni światła;
  • Dźwięków podobnych do wystrzałów, wybuchów czy ulatniania się gazu z cysterny, jak również syren;
  • Aplikacji aerozoli czy urządzeń gazowych dowolnego przeznaczenia;

jak również występowaniu w jego polu widzenia:

  • aerozoli bez wyraźnego oznaczenia ich zawartości jako bezpieczne;
  • dowolnych urządzeń służących do pomiarów chemicznych, biologicznych czy radiacyjnych zagrożeń;
  • ludzi posiadających przy sobie broń na ostrą amunicję bądź przedmioty mogące być z tym kojarzone;
  • ludzi ubranych w uniformy, podobnych w stylu do wojskowych czy sił porządkowych.

Notatka: Powinno być uważane za skuteczną praktykę przez strażników transportowanie 1166 po Strefie ze szczelnym workiem na głowie, to bardzo wszystko upraszcza - dr ██████.

Chociaż może się wydawać, że obiekt nie rozumie ludzkiej mowy, to należy w jego otoczeniu unikać tematów dotyczących operacji wojskowych, operacji siłowych, ćwiczeń i treningów, uzbrojenia, wyposażenia, jak również szczegółów o jego zabezpieczeniu.

Obiekt ma zgodę na posiadanie przy sobie małej saperki.

Badania są możliwe dla personelu z poziomem upoważnienia 3. lub wyższym, po uzyskaniu zgody od odpowiedzialnego za obiekt dr. ██████.

Opis: SCP-1166 - humanoid o wzroście 182 cm, najwyraźniej młody mężczyzna. Obiekt ma wagę około 75-80 kg, całość waży 109 kg.

Ciało obiektu pokrywa kombinezon wojsk chemicznych, wzmocniony ciężką kamizelką, nakolannikami i nałokietnikami kuloodpornymi. Twarz zakryta jest przez maskę przeciwgazową z obrazem panoramicznym, przez którą nie można przejrzeć. Budowana tego ekwipunku jest zgodna z typowymi modelami współczesnej armii, ale nie odpowiada istniejącemu modelowi. Nietypowym rozwiązaniem jest umieszczenie pojemników filtrów przeciwgazowych na plecach połączonych z maską pofałdowanym wężem, jak również ich duża pojemność. W skład ekwipunku wchodzi także pojemnik na nadgarstku na saperkę i manierka o pojemności około jednego litra, łącząca się z maską poprzez tubkę do picia.

Wszystkie wyżej wymienione elementy ekwipunku stanowią nieodłączną cześć ciała obiektu: materiał jest przytwierdzony do jego skóry, łączenia oddzielnych elementów odzieży, klamer, zaworów, z wyjątkiem manierki, są opisywalne wizualnie, ale stale podłączone. Biopsja, endoskopia i operacje diagnostyczne wykazały, co następujące:

Nie ma wyraźniej granicy między tkaniną kombinezonu a skórą. Włókna tkanki łącznej i poszczególne komórki nabłonkowe kiełkują w materiał do znacznej grubości, czasami do samej powierzchni. Poszczególne części stroju są pokryte z zewnątrz pełnym naskórkiem. Jednocześnie poszczególne włókna syntetyczne tkanki przechodzą przez przestrzenie międzykomórkowe znacznie głębiej niż powierzchnia skóry. W niektórych miejscach leżą one w warstwie mięśniowej, kolejno splatając się między włóknami mięśniowymi.

Warstwa graniczna skóry ma mało wspólnego z nieuszkodzoną skórą, przypominając raczej ciągłą bliznę, której grubość leży w indywidualnej ogniskowej martwicy i mikroorganizmów. Obraz jest najbardziej podobny do okryć, które zostały zrekonstruowane po szerokich oparzeniach bądź uszkodzeń przy użyciu BŚT. Włókna tkanek powierzchniowych są częściowo zwęglone, co mogło mieć miejsce po krótkim wystawieniu na niezwykle silną lampę błyskową, jak również posiada ślady degradacji radiacyjnej i obrażeń wywołanych agresywny chemiczny środek.

Błona śluzowa górnych dróg oddechowych rozciąga się poza nie, pokrywając również niższą część przestrzeni podmaskowej i wewnętrzną przestrzeń zaworów, węża oddechowego i skrzynki filtracyjnej, aż do otworu wlotowego tego ostatniego, a także wykazuje oznaki przewlekłego ataku przez agresywne substancje.

Górna część przestrzeni podmaskowej (za szybą obserwacyjną) jest wyłożona żywą tkanką podobną do rogówki oka i wypełniona cieczą. Nieobecna jest oddzielna przednia komora oka, apertura źrenicy jest bezpośrednio wciągnięta w przestrzeń podmaskową.

Włókna keratynowe, które tworzą włosy i paznokcie, ułożone są zwykle w warstwę odpowiadającej skórze, ale stopniowo, poprzez długi łańcuch monomerów struktury pośredniej, zastępuje się syntetycznym materiałem odzieży i wreszcie organicznie splecioną ze sobą strukturą.

Szczegółowe badanie narządów wewnętrznych nie zostało przeprowadzone z powodu niepożądania głębokich inwazyjnych interwencji spowodowanych cechami zachowania pacjenta (patrz poniżej), a także z powodu wysokiej trudności we fluoroskopii z absorberami jego sprzętu pochłaniającymi promieniowanie.

Wszelkie uszkodzenia pokrywy obiektu uleczą się z czasem, tak jak regeneracja zwykłej skóry ludzkiej. W początkowym etapie blizny powstają bez istotnych różnic od stanu normalnego, później infiltrują się polimerowymi środkami wiążącymi i stopniowo zastępują formami półsyntetycznymi. Te ostatnie są zbliżone składem do włókien tkaniny kombinezonu, z wyjątkiem większej proporcji biologicznych komponentów ale nie zachowują prawidłowego rozmieszczenia włókien nieodłącznie związanych z wyrobami włókienniczymi. Z tego powodu w miejscu znaczącego uszkodzenia pozostają dobrze widoczne "blizny".

Ciężkie fragmenty ekwipunku (pancerne płyty, klamerki, guziki, oczka, pierścienie zaworowe itp.) mogą w przypadku obrażeń zrastać się podobnie do kości. W takim przypadku nowo powstają tkanka również ulega degeneracji kompozycji, podobnie do złożonej metaloceramiki z resztkami biologicznych włączeń. Istniejące ślady wskazują, ze w przeszłości często łączyły się one nierównomiernie, jak również jedynie częściowo przywracały oryginalny kształt (ze względu na nierównomierny wzrost) w miejscu zagięć i wgłębień.

Defekty wizjera maski odnawiają się dzięki przezroczystej tkance chrząstnej, która z czasem zastępowana jest przez złożony kompleks krzemianów.

Jedynymi fizjologicznymi potrzebami pacjenta są oddychanie i picie wody, w ilościach normalnych dla ludzi. Picie zawsze pochodzi z manierki, którą istota okresowo napełnia. jej objętość wewnętrzna jest podzielona na dwie części przez filtr membranowy, który najwyraźniej powinien pozwolić wypić obiektowi wodę o wysokim stopniu zanieczyszczenia.

Zdolność obiektu do przenoszenia, bez żadnych szkodliwych konsekwencji, silnego promieniowania radioaktywnego i najwyższego stężenia substancji trujących znacznie przekracza to, co można wytłumaczyć pewnymi właściwościami ochronnymi skafandra. Stopniowo, poprzez eksperymenty, osiągnięto następujące parametry:

  • promieniowanie neutronowe przez 10 min. Podana dawka wynosi 20 Sv;
  • promieniowanie gamma przez 15 min. Podana dawka wynosi 35 Sv;
  • sarin, inhalacja. Stężenie w powietrzu wynosi 0,075 mg / l, czas ekspozycji wynosi 2 godziny;
  • chlor, inhalacja. Mieszanina z tlenem, stężenie - 80% obj. (maksymalnie możliwe, 20% tlenu jest potrzebne do oddychania - Dr ██████), wystawienie - 8 godzin;
  • rycyna, 30% roztwór, 5 ml, dożylnie;
  • toksyna botulinowa typu D, 12% roztwór, 8 ml, dożylnie;
  • β-████in, 18 000 jednostek (36 średnośmiertelnych dawek), dootrzewnowo.

Jedyną zmianą w stanie pacjenta po tych eksperymentach był przewlekły kaszel (trwający do jednego dnia), którego wydzielina zawierała wszystkie zaabsorbowane przez organizm toksyny i nukleoidy; wydostawał się on poprzez zawór wydechowy maski gazowej. W taki sam sposób usuwane były wszystkie patogenne drobnoustroje. Efekt ten powoduje również, że na obiekt nieskuteczne są środki obezwładniające i amnezyjne.

Mimo to zachowanie obiektu przedstawia dużą ilość panicznego przerażenia, przede wszystkim wobec radio-chemiczno-biologicznym zagrożeniom. Staje się on stosunkowo cichy tylko wtedy, kiedy znajduje się w pomieszczeniu mogącym być uznane za skuteczne schronienie przed BŚT. W stanie spoczynku obiekt większość czasu spędza siedząc na podłodze i kołysząc się w przód i tył. Nie reaguje na próby komunikacji. Jeśli stan spoczynku trwa dłużej niż kilka dni obiekt, od czasu do czasu i bez wyraźnego okresu, zasypia na 3-4 godziny.

Obiekt, najwyraźniej, nie posiada odczuć dotyku i bólu, a przez sen może być poddawany badaniom medycznym. Również w trakcie snu przenoszony jest w celach przeprowadzenia eksperymentów, ponieważ przytomny z pewnością by się przed tym bronił.

Znajdując się poza schronieniem obiekt niezwłocznie próbuje znaleźć się w takim bądź chroni się na miejscu, wykorzystując do tego wszystkie środki i okazje. Dla przykładu, w pomieszczeniu zakrywa on okna meblami i chowa się pod stołem w najdalszym kącie. Na zewnątrz szuka wejścia do kanałów, piwnic czy podobnych jak również szuka przedmiotów, które mogłyby wzmocnić ich właściwości ochronne. Jeżeli nie uda mu się stworzyć relatywnie bezpiecznego schronienia zacznie podejmować kolejne próby ucieczki z miejsca, które uważa za niebezpieczne. Podczas jednego z eksperymentów obiekt próbował opuścić pokój w którym zamknięty był przez ciągłe 78 godzin (do czasu zakończenia eksperymentu), wielokrotnie badając jego strukturę w poszukiwaniu luk, jak również średnio co cztery minuty sprawdzając pojedyncze drzwi. Jeśli uda mu się osiągnąć zadowalający stopień ochrony będzie go wzmacniał do momentu wyczerpania do tego możliwości i tylko wtedy się uspokoi.

Najlepiej widoczne jest zachowanie wykazane podczas eksperymentów na poligonie: po zorientowaniu się, że obiekt znajduje się na otwartej przestrzeni, obiekt natychmiast przystępuje do prac ziemnych, budowania podziemnego schronu. Pracując cały czas bez przerw obiekt wykopał otwartą szczelinę, następnie tworząc z niej zamkniętą szczelinę, następnie ziemiankę i w końcu całkowity schron. Budowa tych struktur nosiła wyraźne oznaki wojskowych umocnień polowych. Ponieważ możliwości zwiększenia warstwy ochronnej gleby są praktycznie nieograniczone, obiekt kontynuował pracę nawet po przekroczeniu oczywistego celu, po upływie 39 dni z przerwami tylko w celu napełnienia manierki (patrz załączony szczegółowy raport).

Kiedy obiekt został po raz pierwszy odkryty miał przy sobie małą saperkę, jak również resztę obecnego ekwipunku, który jest niepowtarzalny i nie pokrywa się z żadnym istniejącym modelem. Jest bardzo silnie przywiązany do tego narzędzia; jeśli nie będzie go posiadał utraci on swój spokojny stan i będzie aktywnie szukał tego przedmiotu w pomieszczeniu w którym się znajduje. W związku z tym celem nie porzuci szukania/ budowy schronienia jak również nie opuści go, jeśli będzie znajdował się w istniejącym schronieniu, ale nie powróci do spokojnego stanu bez saperki, co stanowi wysoką niedogodność. Przywiązanie to nie dotyczy konkretnego modelu saperki: z powodzeniem może być ona zastąpiona dowolnym z analogicznych przedmiotów. Z kilku saperek obiekt zawsze wybiera tę, którą ostatnio posiadał, ale przy jej braku z chęcią wybiera dowolną inną. Łopatka, którą obiekt pierwotnie posiadał, nie wykazała nadnaturalnych właściwości jednakże warto zwrócić uwagi na ślady [USUNIĘTO] na ostrzu.

Zachowanie obiektu w stosunku do innych ludzi jest zwykle obojętne, lecz reaguje wybuchem agresji w sytuacji zagrożenia jego bezpieczeństwa (próby usunięcia go z jego schronu czy najmniejsza przeszkoda podczas pracy) bądź sytuacji prowokujących, które obiekt łączy z atakiem chemiczno-biologicznym bądź nuklearnym. Obiekt okazuje agresję również wobec osób nawet w małym stopniu przypominających pracowników służb porządkowych; czasami próbuje się od nich ukryć lecz kiedy dostrzeże, że został zobaczony nie waha się atakować pierwszy. Podczas ataku stara się, o ile to możliwe, pozyskać broń lub używa w tym celu broni improwizowanej, najczęściej swojej saperki, w której obsłudze wykazuje umiejętność i doświadczenie, w szczególności umiejętność precyzyjnego rzutu na odległość 15 metrów.

Kryteria, według których byt postrzega osoby jako wrogie jest mało znane: przede wszystkim uzbrojenie i uniformy. Broń i obraz nieznanych kształtów może zwieść obiekt bądź sprowokować go do ataku; jednocześnie atak może zostać sprowokowany przez, dla przykładu, turystyczny plecak w wojskowym kamuflażu. Interpretacja przedmiotów spornych zmienia się z czasem: pojedyncze bezpieczne użycie danego ubrania nie gwarantuje, że to samo ubranie nie wywoła agresywnej reakcji w przyszłości.

Ekwipunek obiektu neutralizuje działanie amunicji konwencjonalnej, wstrząsów elektrycznych, gazów drażniących i granatów błyskowych, przez co najskuteczniejszą metodą neutralizacji pozostaje użycie siły fizycznej i kajdanek.

Historia pozyskania: Obiekt został znaleziony ██.██.████ niedaleko osiedla typu miejskiego w ███████ (region ███████) podczas poszukiwań zaginionego trzy dni wcześniej А. ██████wа. Okazało się, że ten ostatni był najwyraźniej "czarnym górnikiem" szukającym ziemianek z czasów wielkiej wojny ojczyźnianej; natknął się na ukryty w lesie schron SCP-1166 i został ostatnim zabitym podczas próby penetracji wnętrza. Obiekt został pierwotnie złapany przez organy ścigania i szybko zwrócił uwagę zakonspirowanego agenta Fundacji ze względu na popularne plotki odnośnie zakończonych niepowodzeniem prób zdjęcia hełmu czy rękawic w celu zrobienia zdjęć i daktyloskopii. SCP-1166 został wycofany z aresztu i zastąpiony przez pracownika klasy D, który był podobnie wyekwipowany i poddany terapii amnezyjnej. W ciągu dalszego śledztwa dany pracownik, z wiadomych przyczyn, nie był w stanie wyjaśnić, co się stało, przez co został zidentyfikowany jako chory umysłowo więzienny uciekinier winny morderstwa i skierowany na przymusowe leczenie. Powrócił do Fundacji przez typowe procedury pozyskiwania personelu klasy D.

Pochodzenie obiektu: Rząd niebezpośrednich sygnałów wskazuje na to, że obiekt SCP-1166 jest obiektem quasirzeczywistości stworzonej przez SCP-11471 podczas ostatniego eksperymentu mającego wykazać jego właściwości (zobacz dołączony log). Utrata SCP-1147 w procesie eksperymentów spowodowała przedziurawienie lokalnej warstwy rzeczywistości, przez którą doszło do biologicznej implantacji quasirzeczywistych obiektów do obiektywnej rzeczywistości.

Zespół badawczy doktora Szpitalnego oszacowała prawdopodobieństwa efektu tunelu, która wykazała, że zależnie od ilości pierwotnych informacji napięcia w rejonie przebicia, że (niskie prawdopodobieństwo) nawet podobna implikacja była mało prawdopodobna, przez co SCP-1166 jest wyjątkowy, bądź (wysokie prawdopodobieństwo) razem z nim do naszego świata przedostało się nawet ██ podobnych bądź innych obiektów; nie można zakładać, że wszystkie tych ostatnich obiektów posiadają właściwości anomalne. Poszukiwania obiektów i śledzenie wiadomości są w trakcie.

Dodatek 1:

Dodatek 2:

Referencja SCP-1147 jako «Syntezator alternatywnych rzeczywistości»
Dostarczona na prośbę doktora ██████ przez administrację archiwów Ośrodka █.

Raport o utracie SCP-1147
Przyznane w odpowiedzi na prośbę doktora ██████.
Odtajnione specjalnym rozporządzeniem О5-█ dla użytku osobistego.

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License